به على بن ابى طالب عليه السلام فرمود ، كيست بدبخت‌ترين اوّلين گفت پىكننده ناقه و شتر ، فرمود ، پس بدبخت‌ترين آخرين كيست ؟ گفتم نميدانم اى رسول خدا ، فرمود آنكه مىزند بر فرق تو و اشاره فرمود به فرق على عليه السلام . و از عمّار بن ياسر رسيده كه گفت من و على بن ابى طالب عليه السلام در غزوه عسر خوابيده بوديم در كنار ديوار و حصارى از نخلستان و پشتهء از خاك ، پس قسم به خدا كه ما بيدار نشديم مگر اينكه رسول خدا ( ص ) ما را به پايش حركت داد در حالى كه ما خاك آلوده شده بوديم از آن پشته خاك ، پس فرمود : آيا حديث نگويم شما را به بدبخت‌ترين مردم كه دو مرد بودند گفتيم چرا يا رسول اللَّه ، فرمود ، سرخ رنگ كوتاه ثمودى كه شتر را پى نمود و كشت و آنكه تو را با شمشير زند يا على بر فرق سرت ( و گذارد دست مباركش را بر فرق سر على ) تا محاسنت از خون سرت رنگين شود . و بعضى گفته‌اند كه پىكننده ناقه سفيد پوست كبود چشم كوتاه قدّ چسبيده بمردم بود ، يعنى از راه تكدّى و گدايى از مردم زندگى ميكرد . ( فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ) پس بايشان صالح رسول خدا فرمود : ( ناقَةَ اللَّهِ ) كلبى و مقاتل گويند : كه فراء گويد ايشان را از آن شتر تحذير فرمود و هر تحذيرى اعلان خطر است . و تقديرش ، احذروا ناقه اللَّه فلا تعقروها است ، چنانچه گفته مىشود ، الاسد الاسد ، شير ، شير يعنى از او فرار كنيد و دورى نمائيد . ( وَ سُقْياها ) يعنى و آشاميدن او از آب يا آنچه آب مينوشد ، يعنى مزاحم نشويد او را در آبشخوار ، چنانچه خداوند سبحان فرمود ، لما شرب